Harald Kautz-Vella o włóknach Morgellonów
Nietypowy rodzaj włókien zwanych morgellonami obserwowany jest od lat w próbkach deszczu oraz w organizmach ludzkich i zwierzęcych. Określenie „morgellon” (lub „choroba Morgellonów”) pochodzi od terminu użytego po raz pierwszy w 1674 roku przez angielskiego lekarza Thomasa Browne’a w jego pracy opisującej podobne schorzenie skórne we Francji.
Nazwa ta została ponownie wprowadzona w roku 2001 przez Mary Leitao, która zaobserwowała u swojego syna nietypowe zmiany skórne z włóknami.
W odróżnieniu od polimeryzujących nanocząstek i nylonowych włókien używanych do maskowania radarów morgellony mogą być przejawem biologii syntetycznej – celowo zaprojektowanych form życia zbudowanych z DNA trzech domen [2]: Eukarya, Archaea i Bacteria.
Włókna te przypominają kształtem grzyby rurkowate. Zawierają organelle zdolne do samoreplikacji (podobne do bakterii) oraz fragmenty ludzkich czerwonych krwinek, które rozmnażają się poza organizmem bez pożywki. Są odporne na mrożenie, wysuszenie, spalanie palnikiem Bunsena i działanie wybielacza. Intensywnie namnażają się pod wpływem promieniowania o długości fali 375 nm (światło niebieskie).
Podczas badań Morgellonów w próbkach powietrza z Phoenix wykryto trzy mieszaniny komponentów samoorganizujących się nanomaszyn: perowskit LSGM [3] z białkiem P19 [4], układ TiO₂/polimer/Au z radioaktywnym jodkiem sodu oraz materiały kompozytowe z palladem i aluminium związane z aminokwasami (cysteiną, metioniną i histydyną).
Włókna morgellonów pokryte są heksagonalnymi kryształami. Sześciokąty te pełnią funkcję fotonicznych kryształów plazmonicznych, zdolnych do przekształcania sygnałów radiowych w światło odczytywane przez DNA. Fotoniczne kryształy plazmoniczne są zaawansowanymi nanostrukturami, które łączą w sobie cechy klasycznych kryształów fotonicznych (periodyczne zmiany współczynnika załamania światła) z właściwościami plazmonicznymi metali (rezonans plazmonów powierzchniowych). Pozwala to na niezwykle precyzyjne kontrolowanie rozchodzenia się światła oraz manipulowanie falami elektromagnetycznymi na poziomie subfalowym.
Prawdopodobnie morgellony i heksagony tworzą dwukierunkowy interfejs technologiczno-biologiczny: włókna zbierają komunikację świetlną DNA (biofotony) i zamieniają ją na sygnały radiowe, a kryształy odbierają fale radiowe i przekształcają je z powrotem w emisje pojedynczych fotonów. Oznacza to możliwość odczytu i zapisu wszelkich stanów emocjonalnych i poznawczych człowieka na odległość („kontrola umysłu”).
(Autor: Jacek Jaworski)
Na podstawie książki Haralda Kautza-Velli „The Chemistry in Contrails Assessing the Impact of Aerosols from Jet Fuel Impurities, Additives and Classified Military Operations on Nature”
Przypisy
- https://gemini.pl/poradnik/zdrowie/choroba-morgellonow-co-to-jest-przyczyny-objawy-i-leczenie/
- https://en.wikipedia.org/wiki/Three-domain_system
- https://konkryst.intibs.pl/images/51KK2009book.pdf (strona 252)
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Glikoproteina_P
Zapraszamy do współpracy z Do Prawdy! Kontakt: kontakt@doprawdy.info